“Als je dood bent, word je dan nooit meer beter?” is zomaar een vraag die een kind kan stellen. We willen niet dat kinderen verdriet hebben en toch kunnen en mogen we ze het niet ontnemen. We kunnen kinderen wel leren dat de dood bij het leven hoort en dat het heel normaal is dat ze iemand missen, dat ze verdriet hebben. Ik vind het belangrijk kinderen op een zo natuurlijk mogelijke manier te betrekken bij het afscheid nemen. Dat hoeft niet bij elke stap die gezet wordt maar er moet wel aandacht voor hen zijn. Dat kan door ze goede uitleg te geven en eerlijke antwoorden op hun vragen. We kunnen iets voor hen doen of ze iets zelf laten doen wat bij hen past. Samen met u zoek ik daarnaar en samen kunnen we ervoor zorgen dat kinderen weten dat je dan verdrietig mag zijn maar ook dat je dan volop door mag gaan met leven.
Het is belangrijk dat ze gehoord worden en dat hun gevoelens en vragen serieus genomen worden. Mijn ervaring is dat kinderen heel goed hun grenzen kunnen aangeven in wat ze wel of niet willen en dat ze door hun aanwezigheid ook tot steun kunnen zijn.

Als een kind sterft
Als jong leven eindigt dan is het verdriet rauw en allesoverheersend. Het is vreselijk in die dagen ook nog bezig te moeten zijn met het organiseren van de uitvaart. Ik kan het verdriet niet wegnemen, wel kan ik er zijn. Aftastend, doen wat nodig is en rustig ondersteunend.